Jesaja 54

1 Jubel, onvruchtbare vrouw,
jij die nooit een kind hebt gebaard;
breek uit in gejuich en gejubel,
jij die geen weeën hebt gekend.
Want – zegt de HEER –,
de kinderen van deze verstoten vrouw
zullen talrijker zijn dan die van de gehuwde.
2 Vergroot de plaats voor je tent,
span het tentdoek wijder uit,
zonder enige terughoudendheid.
Verleng de touwen,
zet de tentpinnen vast.
3 Naar alle kanten zul je je uitbreiden,
je nageslacht zal de vreemde volken verdrijven
en de verlaten steden bevolken.
4 Wees niet bang: je zult niet worden beschaamd;
wees niet bedrukt: je zult niet worden vernederd.
Je zult de schande van je jeugd vergeten,
je de smaad van je weduwschap niet meer herinneren.
5 Want je maker neemt je tot vrouw,
HEER van de hemelse machten is zijn naam.
De Heilige van Israël zal je bevrijder zijn,
men noemt hem God van de hele aarde.

6 Je was een verlaten, wanhopige vrouw
toen de HEER je terugriep.
Kan iemand de vrouw van zijn jeugd verstoten? – zegt je God.
7 Ik heb je slechts een ogenblik verlaten,
maar met open armen zal ik je weer ontvangen.
8 Ik verborg mijn gezicht voor je
in laaiende toorn, één ogenblik lang,
maar ik zal me weer over je ontfermen
met eeuwigdurende liefde,
zegt de HEER, die je vrijkoopt.
9 Dit is voor mij als bij de vloed van Noach:
zoals ik heb gezworen dat het water van Noach
nooit meer de aarde zou overspoelen,
zo zweer ik dat mijn toorn jou niet meer treft
en dat ik je nooit meer bedreig.
10 Al zouden de bergen wijken
en de heuvels wankelen,
mijn liefde zal nooit meer van jou wijken
en mijn vredesverbond is onwankelbaar
– zegt de HEER, die zich over je ontfermt.

11 Ongelukkige, zo opgejaagd en ongetroost.
Met fijne leem zal ik je stenen inleggen,
op saffier zal ik je grondvesten.
12 Ik maak je torens van robijn,
je poorten van beril,
je muren van kostbare edelstenen.
13 Al je kinderen worden onderricht door de HEER,
rust en vrede zal hun ten deel vallen;
14 gerechtigheid zal je fundament zijn.
Je zult niets meer te vrezen hebben:
onderdrukking zal je niet bereiken,
voor terreur blijf je gevrijwaard.
15 Word je toch aangevallen, het komt niet van mij.
Valt iemand je aan? Het wordt zijn eigen val.
16 Ik heb de smid geschapen,
die het gloeiende vuur aanblaast
om gereedschap te vervaardigen voor een zeker doel;
zo heb ik ook de vernietiger geschapen,
die verderf wil zaaien.
17 Maar elk wapen dat tegen jou wordt gesmeed
zal machteloos zijn,
en ieder die jou in een geding belastert
zal zelf veroordeeld worden.
Dit is het deel dat de dienaren van de HEER toekomt,
dit is het recht dat ik hun toeken – spreekt de HEER.

"Jezus' kruisiging was niets vergeleken bij…"

(bron: http://www.bijbelaantekeningen.nl/blog/2014/03/09/jezus-kruisiging-was-niets-vergeleken-bij/)

Ik voel al de gefrustreerde kriebelingen van de vele lezers bij deze titel. Toch is er een een boekje, uitgegeven door Kerk in Actie en Sabeel, waarvan als je de inhoud leest dit gevoel krijgt. De titel “De kruisweg van de Palestijnse christenen” geeft al aan om welke groep het zou gaan die een nog groter lijden kennen. De allereerste zin in de inleiding “Het beeld van de lijdende Christus is de unieke sleutel tot het christelijk geloof. De God die de lichamelijke en psychologische pijn van onderdrukking, mishandeling en moord ervoer en overwon is een bron van veel hoop en kracht voor allen die vandaag de dag lijden.” Klinkt heel mooi, maar is een absolute leugen, het lijden en sterven van Jezus Christus is namelijk niet “een bron van veel hoop en kracht voor allen die vandaag de dag lijden”, Christus stierf als enige perfecte en niet zondige persoon voor ons en daarmee gaf hij ons de mogelijkheid om weer zondeloos voor God te staan. Niet dat wij kunnen zeggen dat we zondeloos zijn, maar omdat we mogen zeggen dat God’s Zoon Jezus onze immense schuld op zich heeft genomen en dat we daarom zondeloos voor God mogen staan.

Door aan dit sterven en niet te vergeten de opstanding van Jezus een andere wending te geven, komen we ook al vele eeuwen geleden al tegen toen de mens nog zondeloos was. Adam en Eva leefden in het paradijs en mochten overal van eten op één uitzondering na “Maar van den boom der kennis des goeds en des kwaads, daarvan zult gij niet eten; want ten dage, als gij daarvan eet, zult gij den dood sterven.” (Gen. 2:17) Toen Eva de slang tegenkwam en met deze in discussie raakte zien we dat de slang dit gebod van God ietsjes veranderd “Gijlieden zult den dood niet sterven; Maar God weet, dat, ten dage als gij daarvan eet, zo zullen uw ogen geopend worden, en gij zult als God wezen, kennende het goed en het kwaad.” (Gen. 3:4-5) Door de gevolgen van deze kleine woordverandering zitten we tot heden in de problemen, maar er was hoop want God had ons mensen niet vergeten en wist dat we niet te redden waren en om die reden stuurde Hij Zijn Zoon naar de aarde om op een bijzondere manier ons te redden. De slang heeft dit aangezien en weet dat hij daarmee de grote verliezer is en gebruikt nu weer zijn oude truc om de mens zand in de ogen te strooien door deze redding van Jezus te verdraaien. De aandacht moet ergens anders op worden gevestigd en een groep Arabieren die zich sinds 1967 Palestijnen noemen zijn een geschikt onderwerp voor zijn leugenachtige beweegredenen. Naast dit heeft hij ervoor gezorgd dat, al enige decennia lang, de Bijbelse boodschap in de kerken werd vervangen door een humanistische boodschap.

Hierdoor is het geloof bij veel mensen vervangen door een religie die nog maar losjes op de Bijbel is gebaseerd. We zien dat bij groeperingen binnen de PKN, zoals Sabeel en Kerk in Actie, de Joodse identiteit van Christus ter discussie wordt gesteld en tegelijkertijd dat christenen die zich in dit kader nog op de Bijbel baseren als ‘fundamentalistisch en zionistische christenen’ worden afgeschilderd. Met dit boekwerkje gaan ze weer een stap verder met het maken van hun eigen religie door het al dan niet reële lijden van deze groep Arabieren in de plaats te zetten van het lijden van Christus. Het is dan ook niet vreemd om te lezen dat de “Goede Vrijdag”, die onze redding betekende, wordt beschreven als de “Ongelukkige Vrijdag” want dat was het voor satan.

Ik hoop dan ook dat de lezers zich niet laten verleiden door dit soort on-Bijbelse theologieën en zich baseren op Gods Woord en daar zoeken naar waarom Jezus lijden met niets anders vergeleken kan worden.

Christ at the Checkpoint conferentie gevaarlijk

Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken (MFA) heeft in een last-minute verklaring voorgesteld, dat christenen wegblijven van de Christ at the Checkpoint (CatC) conferentie, die maandag in de Palestijnse stad Bethlehem begint.
De verklaring, die kwam als reactie op een onderzoek van Israel Today, ziet in de CatC conferentie een ernstige bedreiging voor de Israëlische veiligheid op lange termijn.
In een persoonlijke gesprek met Israel Today zei een ambtenaar van het ministerie dat 'we de conferentie maar al te goed kennen', en legde uit dat de conferentie voor de Israëlische regering 'bijzonder problematisch is, omdat deze is opgezet voor de evangelische christelijke leiders - een uiterst belangrijke doelgroep voor ons'.

De officiële toegezonden verklaring luidt als volgt:
'De poging om religieuze motieven te gebruiken om politieke propaganda te mobiliseren en de gevoelens van de gelovigen op te ruien door het manipuleren van religie en politiek, is een onaanvaardbare en schandelijke daad. Het gebruik van religie met als doel opruiing ten dienste van politieke belangen besmeurt de persoon die dit doet met onuitwisbare schande'.

'Het gebruik van religie voor ophitsing'
In dit advies zonder precedent heeft de Israëlische regering de dramatische stap genomen om christenen te waarschuwen dat een conferentie van evangelische christenen 'religie gebruikt om hiermee op te hitsen'.
De Israëlische regering gaf de waarschuwing uit toen duidelijk werd dat Palestijnse evangelischen bij de CatC conferentie christelijke leerstellingen misbruiken om anti-Israëlische uitbarstingen op te roepen. Regeringsfunctionarissen vrezen dat de 'Geef Israël de schuld' propaganda, afkomstig van evenementen zoals CatC, zelfs onbedoeld, uiteindelijk dient tot het aanmoedigen tot geweld en het aanwakkeren van nog meer radicale islamitische terreur.
De Israëlische regering heeft geconstateerd, dat het afbeelden van Christus lijdend bij een Bethlehemse controlepost onder schietgrage Joden met zware laarzen, precies het soort door religie gevoede beeldvorming is dat in de afgelopen jaren tot de ergste vorm van christelijk antisemitisme heeft geleid.

'Besmeurt die persoon met onuitwisbare schande'
Wanneer de Israëlische regering een officiële waarschuwing moet uitgeven betreffende een groep evangelische christenen, waarin staat dat zij 'besmeurd zijn met onuitwisbare schande', dan is dat serieus. De Israëlische regering heeft duidelijk gemaakt, dat personen die aan dit soort religieuze manipulatie tot ophitsing deelnemen, gekenmerkt zijn, figuurlijk en als doel van verdere actie van de zijde van de autoriteiten in Jeruzalem.
'We hebben ons al gericht op specifieke deelnemers aan de conferentie, evenals op leiders van groepen die aan de conferentie zullen deelnemen, in een gecoördineerde actie om hen onze kant van het verhaal duidelijk te maken', vertelde de MFA aan Israel Today.
Bovendien heeft de regering aangegeven, van mening te zijn dat bepaalde personen, die bij CatC betrokken zijn, de ​​reputatie hebben, betrokken te zijn bij kwaadwillige handelingen tegen de Staat. Zo werd onlangs onthuld dat sommige leidende figuren bij CatC zeer nauwe banden hebben met de boycot, desinvestering en sancties (BDS) beweging, die streeft naar het delegitimeren en uiteindelijk geheel ondermijnen van de Joodse Staat. (Zie de Bethlehem Call (Kairos document), waarvan een van de CATC organisatoren een van de auteurs was, en dat is gekoppeld aan de website van de conferentie).

Evangelischen vriend of vijand?
Dat Jeruzalem zich zo bewust is van CatC en zich er zorgen over maakt zou evangelische christenen over de gehele wereld moeten bemoedigen. De Israëlische regering vindt hen een 'uiterst belangrijke doelgroep', en het doel van de conferentie is duidelijk om een wig te drijven tussen christenen en de Staat Israël. Christenen van over de gehele wereld moeten gehoor blijven geven aan de oproep van de regering om zich te distantiëren van de gevaarlijke en politiek gemotiveerde propaganda van de Christ at the Checkpoint conferentie.

David Lazarus in 'Israel Today'

De Boog, de Pijl en het Zwaard

Meditatie van Ds. Henk Poot

De Boog, de Pijl en het Zwaard Zacharia 9:13

Mensen lezen de Bijbel op een verschillende manier. Daarmee vertel ik niets nieuws.
Zo gaat het ook met het verstaan van de profetieën. Sommigen zien ze als gedachtespinsels van mensen. Er komt geen God aan te pas. De Bijbel is nu eenmaal niet Gods openbaring maar een weerslag van hoe mensen hun geloof in God beleefd hebben. Onze tekst heeft Zacharia dan ook zelf bedacht. En ‘wij’ denken in onze tijd anders. De woorden van de profeet zouden in onze tijd ook niet bepaald politiek correct klinken in het conflict tussen de Arabieren en Israël.
Een andere manier van lezen is zeggen dat alle profetieën in Jezus vervuld zijn. Het Oude Testament is daarmee verouderd en een lege huls geworden. Hoe Jezus bovenstaande tekst van Zacharia vervuld heeft zou ik werkelijk niet weten, maar dat lijkt er niet zoveel toe te doen blijkbaar.
Weer een andere manier is wat Zacharia gezegd heeft helemaal letterlijk te nemen en te geloven dat wat hij gesproken heeft ook echt gebeuren zal, maar daarna je schouders op te halen. Want wie weet wanneer het gebeuren zal? ‘Je moet uiterst voorzichtig zijn om de Bijbel en de staat Israël met elkaar te verbinden’, wordt er gezegd. Het klinkt wijs en sympathiek en je houdt alle tegenstanders min of meer tevreden, maar het doet me altijd denken aan het verwijt van Debora aan het adres van de stam Ruben: ‘De overleggingen van Ruben waren velen!’, en nadat de oorlog uitgevochten was en de rest van de stammen met Barak naar huis waren gegaan, waren ze er bij Ruben nog steeds niet uit of ze wel mee zouden doen (Ri.5:16).
De Joodse manier is om te geloven dat de woorden van de profeten over het herstel van Israël in de tijd van de Messias vervuld zullen worden. En ik denk daar net zo over! Ik zou zeggen: Kijk eens om je heen! Waar draait het om? Om Juda en Efraïm (Samaria) en om Sion, de oude stad van Jeruzalem. Zij vormen de inzet van de confrontatie van de volken met Israël dat is teruggekeerd. Zacharia zegt: Juda is de boog, Efraïm is de pijl en Sion is Mijn zwaard!
Als de geluiden die hoorbaar worden uit het huidige vredesproces waar zijn, moet Jeruzalem een stad worden onder beheer van de Verenigde Naties. Dat is toch precies wat Zacharia voorziet. Op last van God gebeurt het zelfs dat de naties van de wereld hun handen uitsteken naar Sion (Zach.12:1).
Ik geloof trouwens dat er een vorst van de duisternis is, die de plannen van God met deze wereld wil frustreren en verijdelen. Hij is de kwade genius die achter de coulissen van het wereldgebeuren de wereld die van God los is, inspireert en verleidt. Hij weet wat er gaat gebeuren, Hij weet dat de vorst van Israël hem verslagen heeft op Golgotha, maar hij geeft niet op. Nu Israël terugkeert naar het beloofde land, nu God terugkeert naar Sion om Zijn erfdeel in bezit te nemen, nu de buren van Israël in chaos zijn (lees Zacharia 2), probeert Satan de boog, de pijl en het zwaard waarmee God aan het einde verschijnt, God uit Zijn handen te grissen.
De Here weet dat: In Psalm 83 zegt Hij: 'Het gaat niet om jullie, mijn volk. Het is ze om Mijn woningen te doen.'

Hoe het zal gaan? We leven midden in de vervulling van de profetieën. Sommige mensen in mijn kerk zullen beweren dat ik met mijn geloof zo uit de Middeleeuwen ben weggelopen, maar niets is minder waar. Met dit geloof staan wij in de laatste fase van de heilsgeschiedenis. En de vraag die naar ons toekomt is: Waar sta je?
Gaan we staan in het kamp van kerkmensen die zeggen dat de profeten mensenwerk zijn? Dat Israël al lang niet meer Gods volk is als ze dat ooit was, die uitkramen dat de Bijbel niets met het land te maken heeft? Gaan we in het stille koor staan van al die mensen die wel de woorden van God voor zich hebben en beamen, maar hun mond houden omdat ze werkelijk niet weten hoe laat het is? Of staan we tussen Judea, Samaria en Sion? Misschien dat sommige mensen zeggen: ‘Maar wat kan ik dan doen?’ Uw steun, uw giften, uw bezoeken geven zoveel morele steun aan de bewoners van het hart van Israël, meer dan u beseft. Ze zijn zalvende olie tussen het gif van boycots en de leugenindustrie. Maar het laat ook de Hemel zien dat u op het einde als volgeling van Jezus, de Zoon van de Gezegende, de tijden begrepen hebt en uw verantwoordelijkheid gezien en genomen hebt.

Feiten en achtergronden over het veiligheidshek bij Beit Jala

Onlangs werd ik opeens geconfronteerd met een schrijven van een collega met het verzoek een petitie te tekenen tegen de bouw van het Veiligheidshek
door Israël in de Vallei van Cremisan bij Bethlehem. Deze petitie is gestart door Vrienden van Sabeel Nederland en Kairos Palestina Nederland, twee "interkerkelijke bewegingen die stem geven aan Palestijnse christenen".
Ik begrijp werkelijk niet waarom kerkelijke instanties steeds maar weer menen te moeten opkomen voor ‘internationaal recht’. Alsof theologen juridische specialisten zijn. Alsof de kerk een politiek orgaan is. Schoenmaker blijf bij je leest. Sabeel en aanverwanten doen in mijn ogen niet anders dan de Bijbel voor hun eigen karretje spannen en dwaalleringen verkondigen.

Overigens heeft Israël ons echt niet nodig om recht te doen. Deze mensen kunnen gewoon naar de rechter stappen en worden daar gehoord ook:
http://en.radiovaticana.va/news/2014/02/05/locals_in_cremisan_hopeful_after_israeli_supreme_court_order/en1-770452

Later ontdekte ik dat de realiteit iets genuanceerder ligt dan de petitie-starters doen voorkomen: http://missingpeace.eu/nl/2014/02/feiten-en-achtergronden-over-het-veiligheidshek-bij-beit-jalla/

Erkennen van de Joodse Staat

• "Decades before the founding of the state in 1948, the international community recognized the Land of Israel as the homeland of the Jewish nation. The core of the conflict remains the Palestinian refusal to accept the existence of Israel as the nation state of the Jewish people.
• The international community should encourage recognition by the Palestinians of the Jewish state, in order to ensure the realization of the vision of two states for two peoples.
• Since their emergence in antiquity, the Jewish people have constituted a nation, a people, and a civilization, anchored in basic aspects of their identity, such as Judaism and the Hebrew language.
• Israel is to the Jewish people what France is to the French people, Ireland is to the Irish and Japan is to the Japanese. Just as Egypt defines itself as the Arab Republic of Egypt, so too, Israel defines itself as the Jewish state.
• Archaeological findings and historical records demonstrate that Jews have lived continuously in the Land of Israel for the past 3500 years. The right of the Jews to self-determination was acknowledged by the international community already in the 18th and 19th centuries.
• World leaders such as Napoleon, as expressed in his letter to the Jewish people as "The Rightful Heirs of Palestine," and numerous American presidents, including John Adams and Abraham Lincoln, exemplified this recognition of the ties between the Jewish people and their homeland."

Bron: 'Missing peace' (http://missingpeace.eu/nl/about/)

Vier misleidende kaartjes, die worden gebruikt als het visitekaartje van de pro-Palestijnse desinformatiecampagnes.
Het probleem met deze kaartjes is dat ze elk iets anders voorstellen (demografie, staatsgrenzen ...) en dus in tegenstelling tot wat ze suggereren niet een bepaalde ontwikkeling illustreren. Er worden appels met peren vergeleken.
Voor ik op elk kaartje apart inga eerst even dit: in 1947 woonden er ongeveer 1,2 miljoen Palestijnse Arabieren in het gebied dat op de kaartjes zichtbaar is, in 2013 zijn dat er meer dan 5 miljoen. Er is dus helemaal in elk geval geen sprake van een Palestijnse bevolking die langzaam in het niets verdwijnt ...

Dan nu de kaartjes één voor één:
1. De eerste kaart lijkt een demografische voorstelling weer te geven, maar is om twee redenen erg misleidend. Om te beginnen de naam van het gebied. "Palestine" was in 1947 de naam van een regio, die onder het Brits gezag viel. Er is op dat moment geen staat die wordt gecontroleerd door de Palestijnse Arabieren. Het tweede probleem met deze kaart is dat men "Palestijns land" definieert als de negatie van Joods land; elk perceel dat geen persoonlijk eigendom is van een Jood, is volgens het kaartje "Palestijns". Dit is onzin: er waren gronden die eigendommen waren van Joden, gronden die eigendommen waren van Arabieren en gronden die niemands eigendom waren, in de Negev (bijna de helft van de kaart!) gaat het over meer dan 80% "niemandsland".... Door dat in te kleuren als "Palestijns" geeft men de indruk dat de Palestijnen in 1947 veel meer grond bezaten dan wat in de werkelijkheid het geval was. Daardoor krijg je de indruk dat ze veel meer verloren dan in werkelijkheid.
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Palestine_Land_ownership_by_sub-district_(1945).jpg

2. Deze kaart geeft correct het verdelingsplan van de V.N. uit 1947 weer, nuance is dat het Arabische gedeelte toen niet "Palestine" werd genoemd omdat dit de naam was van het hele gebied en de Joden in het Britse Mandaatgebied ook “Palestijnen” waren. Dit verdelingsplan is nooit werkelijkheid geworden. Het is daarom buitengewoon vreemd om het deel dat door de V.N. werd aangewezen als bestemd voor een Arabische staat ‘Palestijns gebied’ te noemen.

3. Hier zien we situatie tussen 1948 en 1967, maar het is een leugen om de ‘Westbank’ en Gaza als "Palestinian land" worden benoemd, terwijl ze gewoon bezet waren door respectievelijk Jordanië en Egypte, dictaturen die de lokale bevolking geen enkele autonomie verleenden. Tweede kanttekening is dat hier een duidelijk verschil is met kaart 1 die demografisch van aard was. Tussen 1947 en 1967 woonden nog steeds ongeveer 20% Palestijnse Arabieren in het Israëlische grondgebied, terwijl het Jordaanse en Egyptische "Palestine" (inclusief Oost-Jeruzalem) volledig etnisch gezuiverd waren van Joden.

4. De laatste kaart is dan weer staatkundig van aard. In Gaza en Area A en B van de Westelijke Jordaanoever hebben de Palestijnen voor het eerst in eeuwen een vorm van zelfbestuur. Dat betekent dus een enorme vooruitgang ten opzichte van het verleden, maar door de misleidende opeenvolging van kaartjes komt het over als een achteruitgang. Intussen wonen er ook meer dan 1,5 miljoen Arabieren in het witte gedeelte binnen de Israëlische staatsgrenzen; deze Palestijnen worden volledig genegeerd in deze kaartjes.
M.a.w. deze reeks van kaartjes is niet meer dan misleidende propaganda, en de mensen die hier intrappen bewijzen hiermee enkel hun verpletterende vooringenomenheid.

Kerk tegen Israël

Ik vind het bedroevend wanneer de Protestantse Kerk in Nederland steeds maar wil opkomen voor ‘internationaal recht’. Theologen schijnen zichzelf tegenwoordig steeds vaker te beschouwen als juridische specialisten; of ze doen niet anders dan zovelen: nababbelen wat ze in de media horen.
Ik ben als predikant werkzaam in een kerkgemeenschap die steeds meer wordt beïnvloed door de Palestijnse bevrijdingstheologie van Sabeel. In deze theologie wordt niet langer uitgegaan van een Bijbelse verbondenheid van het Joodse volk met het Heilige Land. Vervolgens wordt de Bijbel er aan de haren bijgesleept om het eigen gelijk te onderstrepen.
Vanwege de landelijke kerk is steeds vaker te horen, dat we onze Israëltheologie moeten herzien. Theologen menen met de Bijbel in de hand te kunnen beweren dat de Landbelofte, door de Eeuwige in de Heilige Schriften van Israël (die door de Christelijke Kerk ten onrechte worden aangeduid als “Oude Testament”) vele tientallen malen herhaald, nu niet meer geldt. Conclusie: het Nieuwe Testament verklaart het Oude Testament ongeldig???
De Kerk moet zich niet laten leiden door slogans uit het politieke debat of uitspraken van de Verenigde Naties. Zij heeft uitsluitend de roeping de beloften van God te proclameren, opdat iedereen hoort dat God nooit op zijn beloften terugkomt. Als dat wel zou kunnen, welke garantie is er dan dat Hij zijn beloften uit het Nieuwe Testament niet op zeker moment weer intrekt en het bloed van Christus ons toch niet reinigt of zo, omdat de Kerk het heeft verbruid in haar pikzwarte geschiedenis?
God heeft Israël eens en voorgoed als zijn volk uitverkoren en de landbelofte geldt onverkort voor het gebied dat de Eeuwige ooit aan Abraham, Isaäk en Jakob heeft toegewezen. Anders blijkt Hij onbetrouwbaar te zijn en is Hij dus geen God.

Nederzettingen Israël niet illegaal

14-01-2014 17:00 | Dr. Matthijs de Blois; opiniestuk Reformatorisch Dagblad

Een boycot van Israël om nederzettingen in omstreden gebied is juridisch gezien onterecht, stelt dr. Matthijs de Blois.
Nederlandse bedrijven en instellingen (Royal Haskoning, Vitens en PGGM) hebben recentelijk besloten hun samenwerking met Israëlische partners te beëindigen met een verwijzing naar internationaal recht. Ze willen betrokkenheid bij projecten in de wat meestal genoemd worden ”bezette” gebieden en ”illegale” nederzettingen kennelijk vermijden. Deze benadering past helemaal in de huidige BDS-campagne (”Boycot, Divestment and Sanctions”) tegen Israël. De verwijzingen naar het internationaal recht zijn echter zeer aanvechtbaar. De gebieden kunnen namelijk niet zomaar als bezet worden gekwalificeerd en de nederzettingen niet als illegaal.

Omstreden gebieden
Eerst over de gebieden. Na de Zesdaagse Oorlog in juni 1967, waarin Israël zich moest verdedigen tegen Arabische staten, kwamen Judea en Samaria, inclusief Oost-Jeruzalem, in Israëlische handen. Dit was gebied ten oosten van de in 1949 tussen Israël en Jordanië overeengekomen wapenstilstandslijn. Zij worden sindsdien meestal aangeduid als ”bezette gebieden”.
Dit is mijns inziens ten onrechte, in de eerste plaats vanwege het Palestinamandaat van de Volkenbond uit 1922, dat via de overgangsregeling in het VNHandvest (artikel 80) nog steeds relevant is. Hierin wordt de vestiging van het Joodse nationale tehuis voorzien in het gehele gebied tussen de Middellandse Zee en de Jordaan. Deze gebieden maken in dit perspectief deel uit van de staat Israël. Ze vormen ook het historische ‘hart’ van het land.
Israël heeft er overigens, afgezien van Oost-Jeruzalem, geen soevereiniteitsclaim op laten gelden. Ze zijn op basis van de Osloakkoorden met de Palestijnen inzet van onderhandelingen over de definitieve status. Voorlopig geldt er een regime waarbij Palestijns zelfbestuur is ingevoerd in Judea, Samaria (Westbank) en de Gazastrook, met behoud van de verantwoordelijkheid van Israël voor de externe veiligheid en de bescherming van de Joodse nederzettingen.
Verder moet worden opgemerkt dat Israël toen het zich in 1967 opnieuw moest verdedigen tegen Arabische agressie niet het grondgebied van andere staten heeft ingenomen; het ging om gebieden die Jordanië en Egypte in 1948 zonder rechtsgrond hadden bezet na een agressieoorlog. De in artikel 2 van de Vierde Geneefse Conventie voorziene situatie van bezetting van een gebied van een verdragspartij (Jordanië of Egypte) door een andere verdragspartij (Israël) deed zich dus niet voor.
Het internationaal recht veroordeelt agressie (art. 2 lid 4 VN-Handvest) maar laat het gebruik van geweld ter zelfverdediging toe (art. 51 VN-Handvest). Zoals Schwebel, ooit president van het Internationaal Gerechtshof, heeft gesteld, is het relevant om vast te stellen of een gebied verworven is in een agressieoorlog dan wel in een verdedigingsoorlog. Hij erkent het beginsel dat het verwerven van gebieden door middel van oorlog ontoelaatbaar is. Maar vanwege het nog algemener beginsel dat er geen recht ontleend kan worden aan onrecht komt Schwebel toch tot de conclusie dat de claim van Israël relatief gezien sterker is dan die van Egypte en Jordanië. Van een ‘Palestijns volk’ was in 1967 nog geen sprake. Pas later zijn de claims van Palestijnse Arabieren in termen van zelfbeschikkingsrecht geformuleerd.
Om deze en meer redenen moeten we ten aanzien van de in 1967 door Israël verworven gebieden concluderen dat de kwalificatie ”bezette gebieden” niet op haar plaats is. Het is daarom zuiverder om te spreken van ”betwiste” of ”omstreden” gebieden.

Nederzettingen
Het voorgaande is van belang voor de status van de Joodse nederzettingen in de omstreden gebieden. Door de critici van Israël worden deze als een ernstige inbreuk op het internationaal recht gezien en als een voornaam obstakel op de weg naar vrede in het Midden-Oosten. Dat standpunt is niet terecht.
De nederzettingen bevinden zich op het oorspronkelijke gebied van het mandaat. Krachtens artikel 6 van dit mandaat hebben Joden het recht zich hier te vestigen. In de tot dusverre met de vertegenwoordigers van de Palestijnse Arabieren gesloten akkoorden worden de nederzettingen dan ook niet als illegaal bestempeld. Het in 1995 tussen Israël en de Palestijnse Arabieren gesloten interim-akkoord over de Westbank en de Gazastrook bepaalt uitdrukkelijk dat Israël verantwoordelijk is voor de veiligheid van de nederzettingen.
Tegenstanders stellen dat de nederzettingen in strijd zijn met het in artikel 49 lid 6 van de Vierde Geneefse Conventie aan een bezettende macht opgelegde verbod om delen van zijn eigen bevolking te deporteren of te verplaatsen naar bezette gebieden. Achtergrond van deze bepaling is echter de massale nazi en Sovjetpraktijk. Zij deporteerden delen van hun eigen bevolking naar bezet gebied om politieke en raciale redenen, of om die gebieden te koloniseren. Als Joodse settlers zich op basis van het mandaat vrijwillig vestigen, is er van een gedwongen deportatie of verplaatsing echter geen sprake.

De auteur is als universitair docent verbonden aan de afdeling staatsrecht, bestuursrecht en rechtstheorie van de faculteit rechtsgeleerdheid van de Universiteit Utrecht.

“Israël een Apartheidstaat?"

Zuid-Afrikaans parlementslid Kenneth Meshoe: “Israël een Apartheidstaat? Ik weet wat Apartheid werkelijk is!”



Na zijn deelname aan een tweedaagse conferentie in Jeruzalem vorige week, vocaliseerde dominee Kenneth Meshoe, een lid van het parlement van Zuid-Afrika en oprichter van de Afrikaanse Christen-Democratische Partij (ACDP), waarom dat het uitroepen dat Israël een apartheidsstaat is in feite ‘de pijn van de apartheid minimaliseert.’

Meshoe, samen met 25 andere internationale leden van het parlement, is één van de voorzitters van de Israel Allies Caucuses, waarin honderden leden zijn vertegenwoordigd van het Congres en het Europees Parlement over de hele wereld. Onder de Israel Allies Foundation (IAF) coördineren deze afgevaardigden internationale activiteiten mbt. Israël-gerelateerde onderwerpen.
Tijdens de tweedaagse conferentie die door de IAF werd gehouden, bespraken de wetgevers manieren om Israël te versterken en gingen in het bijzonder in op de recente Europese boycot van Israëlische producten en van de academische wereld in Judea en Samaria en Jeruzalem.
Omtrent een aantal van de uitdagingen waarmee Israël wordt geconfronteerd, richtte dominee Meshoe zich tot de beschuldigingen van Apartheid die vaak tegen de Joodse staat worden geslingerd door anti-Israël activisten.
“Iedereen die weet wat Apartheid werkelijk is en nog steeds een dergelijke beschuldiging [tegenover Israël] maakt moet openlijk in het gezicht worden gezegd dat ze liegen,” drong Meshoe aan. “Als [wat gebeurde] in Zuid-Afrika,” vervolgde Meshoe, “hetzelfde was als wat er in Israël zou bestaan, dan zou er zeker nooit behoefte hebben geweest aan een gewapende strijd [in Zuid-Afrika].”
Hij legde uit dat er een gewapende strijd was omdat Zuid-Afrikanen fundamentele rechten zoals het stemrecht werden ontzegd. Arab-Israeliërs, merkte Meshoe op, worstelen niet met het recht om te stemmen en hebben de keuze om naar de scholen en ziekenhuizen van hun keuze te gaan. “Apartheid was zeer pijnlijk,” herinnert Meshoe zich, “iedereen die beweert dat Israël een apartheidsstaat is minimaliseert in feite de pijn van de apartheid.”
Meshoe verklaarde dat de beweringen omtrent apartheid direct met Israël moeten uitgeklaard worden. “Velen van hen zijn enkel goed tot intimideren maar ze kunnen niet redeneren. Als je moet redeneren, feit-voor-feit, dan kunnen ze het niet beredeneren omdat ze diep in hun hart weten dat er geen apartheid in Israël is.”
De dominee werd eerder reeds geciteerd als zeggende, “Ik ben 59 jaar geleden geboren in Zuid-Afrika en ik woonde doorheen de Apartheid. Ik kan u verzekeren, Israël is geen Apartheidstaat.”

Bron: brabosh.com